ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇತಿಹಾಸ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವರಾಜ ಅರಸು ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆ:
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಇತಿಹಾಸವು ಹಲವು ಬಾರಿ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಸಬಲೀಕರಣದ ಹರಿಕಾರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಡಿ. ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರದ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಒಂಟಿತನ ಮತ್ತು ಸ್ವಪಕ್ಷೀಯರಿಂದಲೇ ಎದುರಿಸಿದ ಅಸಹಕಾರ ಇಂದಿಗೂ ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕಾರಣದ ಒಂದು ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯ. ಇಂದು, ಅಂದರೆ 2026ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಂದಿನ ಅರಸು ಅವರ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಇಂದಿನ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ದಟ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರದ ನಂತರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಅಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಆಂತರಿಕ ಸಮೀಕರಣಗಳು ಬದಲಾಗಿರುವ ರೀತಿ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ.
ಬಿ. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಡಿರುವ ವಾಗ್ದಾಳಿ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಟೀಕೆಯಾಗಿರದೆ, ಅಹಿಂದ ವರ್ಗದ ಪ್ರಬಲ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಹೇಗೆ ‘ಬಳಸಿ ಬಿಸಾಡುತ್ತಿದೆ’ ಎಂಬ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಂತಿದೆ. ಅಂದು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗಾಗಿ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಧಾರೆ ಎರೆದಿದ್ದ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೇಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದ್ರೋಹ ಬಗೆಯಿತೋ, ಇಂದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರ ವಾದ.
ಈ ಕುರಿತು ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಾತುಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರಿತ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿದೆ:
“ಡಿ.ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೋಸ ಮಾಡಿದಂತೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರಿಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೋಸ ಮಾಡಿದೆ.”
ಇದು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಮತ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಆ ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕರನ್ನು ನೆಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಹಳೆಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯತ್ತ ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವಂತಿದೆ.
ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳು ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿವೆ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಅಧಿಕೃತ ನಿವಾಸ ‘ಕಾವೇರಿ’ ಈ ಹಿಂದೆ ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ನಿವಾಸವು ಅವರನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದ ‘ಸೆರೆಮನೆ’ಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ.
“ಅಧಿಕಾರ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಕರೆಯದೆ ಕಾವೇರಿ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ” ಎಂಬ ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ “ಅಹಿಂದ ಹುಲಿ” ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾಯಕನನ್ನು ಈಗ “ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ” ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಅಪ್ರಸ್ತುತತೆಯ ಪರಮಾವಧಿ.
ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈಗಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರ ನಡವಳಿಕೆಯೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ತನಕ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ‘ಆಶೀರ್ವಾದ’ಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಿವಕುಮಾರ್, ಈಗ ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆದ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಜಯಂತಿಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕ, ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಸರ್ಕಾರಿ ಜಾಹೀರಾತು ಮತ್ತು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ಗಳಿಂದ ಕೈಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ; ಅದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಈ “ದೃಶ್ಯಾವಳಿ ಅವಮಾನ”ವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ‘ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಯುಗ’ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರವಾನಿಸುವುದೇ ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಗುರಿಯಂತಿದೆ.
ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಅವರ ಪುತ್ರ, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವ ಡಾ. ಯತೀಂದ್ರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರನ್ನು ಗುರಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಈಗ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದೊಳಗಿನ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಗುಂಪು ಯತೀಂದ್ರ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸತತವಾಗಿ ಪಿತೂರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಮುಡಾ (MUDA) ಹಗರಣದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿರುವ ಯತೀಂದ್ರ ಅವರು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಖಾತೆಯನ್ನೇ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಪಕ್ಷೀಯರಿಗೂ ಅಸಮಾಧಾನ ತಂದಿದೆ. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, “ಯತೀಂದ್ರ ಅವರು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಆ ಖಾತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.” ಇದು ಕೇವಲ ಸಚಿವರ ವಿರುದ್ಧದ ಆರೋಪವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ರಾಜಕೀಯ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಹಿರಿಮೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚು.
2023ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆಲುವಿನ ರೂವಾರಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ. ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ 2026ರ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದೇ ನಾಯಕನಿಗೆ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವುದು ರಾಜಕೀಯದ ಕ್ರೂರ ವ್ಯಂಗ್ಯ.
ಇತಿಹಾಸ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿನಂತೆ, ಅರಸು ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರಿಗೂ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀರಾಮುಲು ಎಚ್ಚರಿಸಿರುವಂತೆ, ಈ ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ವಾಸದ್ರೋಹಕ್ಕೆ 2028ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಒಂದು ಮಾತು, ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕಾರದ ಹಪಾಹಪಿಯೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕಾಲವೇ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿದೆ.
