ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ‘ಸೈಕೋ’ ಜೈಶಂಕರ್‌ನ ರಕ್ತಚರಿತ್ರೆ

ಅಪರಾಧ ಲೋಕದ ಕರಾಳ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅಪರಾಧಿಗಳು ಕೇವಲ ದರೋಡೆಕೋರರಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಳ್ಳರಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೆಡಿಸುವ, ಒಂಟಿ ಮುಗ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಾವಿನ ದೂತರಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವ ವಿಕೃತ ನರಮೃಗ ಹಾಗೂ ಲೈಂಗಿಕ ಪರಭಕ್ಷಕರಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಂತಹ ಕ್ರೂರಿಗಳ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸು, ಕಲ್ಲೆದೆ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ಕ್ರೌರ್ಯ ಇಡೀ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. 2008 ರಿಂದ 2011 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ, ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಎಂಬ ಮೂರು ನೆರೆರಾಜ್ಯಗಳ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಆತಂಕವಾದಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದ್ದ, ಕನಿಷ್ಠ 19 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಭೀಕರವಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಎಂ. ಜೈಶಂಕರ್ ಅಲಿಯಾಸ್ “ಸೈಕೋ ಶಂಕರ್”ನ ರಕ್ತಚರಿತ್ರೆ ಇಂದಿಗೂ ಇಲಾಖೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ.

ಸರಣಿ ಅಪರಾಧಗಳ ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದ ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು, ಅಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ತಪಾಸಣೆಯ ಬಳಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥನೆಂದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಆತ ಎಸಗಿದ ಘೋರ ಅಪರಾಧಗಳು, ಆತನ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ಪರಭಕ್ಷಕತನಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಮುಗ್ಧ ಬಲಿಪಶುಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತ ಮತ್ತು ನೋವಿನ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು 2017 ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ “ಸೈಕೋ ಶಂಕರ” ಎಂಬ ಚಲನಚಿತ್ರವೂ ಸಹ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಫೆಬ್ರವರಿ 2018 ರಲ್ಲಿ ಜೈಲಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಡೆಸಿದ ಕೊನೆಯ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನದ ನಂತರ ಆತ ಜೈಲಿನಲ್ಲೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

​ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಸೇಲಂ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕನ್ನಿಯನ್‌ಪಟ್ಟಿ ಗ್ರಾಮದ ಮಾರಿಮುತ್ತು ಅವರ ಪುತ್ರನಾಗಿ 1977 ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಜೈಶಂಕರ್, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ವಾಹನ ಚಾಲಕನಾಗಿ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ಇಂಚಿಂಚು ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ಈತ ಮೇ 2011 ರ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ವಿವಾಹಿತನಾಗಿದ್ದು ಮೂವರು ಮುಗ್ಧ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ತೀವ್ರವಾದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಲಹಗಳು ಆತನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದವು.

ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಬಳಿಕ ಆತನ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಳಿ ತಪ್ಪಿತು. ತನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪತ್ನಿಯ ಮೇಲಿನ ತೀವ್ರವಾದ ದ್ವೇಷ ಹಾಗೂ ಸೇಡಿನ ಆಕ್ರೋಶದ ದ್ವೇಷಾಗ್ನಿ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಮುಗ್ಧ, ಏಕಾಂಗಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿತು. ಒಂಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆತ ಹೆಣೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಾತಕ ಕೃತ್ಯಗಳು, ಅಪಹರಣಗಳು ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ಕ್ರೌರ್ಯ ಎಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವೇ ಆತನ ಹೆಸರೇಳಿದರೆ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು.

​ಜೈಶಂಕರ್ 2008 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ತನ್ನ ಅಪರಾಧ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆತನ ರಕ್ತಚರಿತ್ರೆಯ ಮೊದಲ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯ ವರದಿಯಾಗಿದ್ದು 2009 ರ ಜುಲೈ 3 ರಂದು, ಹೊಸೂರಿನ ಪೆರಂಡಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ 45 ವರ್ಷದ ಪಿ. ಶ್ಯಾಮಲಾ ಎಂಬ ಮಹಿಳೆಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಿ ಕೊಲೆಗೆ ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ. ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಭೀತಿಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಆ ವರ್ಷದ ಆಗಸ್ಟ್ ತಿಂಗಳ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಆತ 12 ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಆರು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಿದ್ದನು. ಜೈಶಂಕರ್ ತಾನು ಹೋಗುವ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಕೈಚೀಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಈ ರಹಸ್ಯ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಆತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ವಿರೋಧಿಸಿದರೆ ತಕ್ಷಣ ಆ ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಉಪಹಾರಗೃಹಗಳ ಬಳಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಆತನ ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಇದಲ್ಲದೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ತೋಟದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ವಾಸವಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೇ ಆತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

​2009 ರ ಆಗಸ್ಟ್ 23 ರಂದು, ಜೈಶಂಕರ್ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂತಹ ಮತ್ತೊಂದು ಘೋರ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎಸಗಿದನು. ಮಹಿಳಾ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ 39 ವರ್ಷದ ಧೀರ ಪೊಲೀಸ್ ಪೇದೆ ಎಂ. ಜಯಮಣಿ ಅವರು ಅಂದಿನ ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂ.ಕೆ. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೆರುಮನಲ್ಲೂರಿನಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಬಂದೋಬಸ್ತ್ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಬಂದೋಬಸ್ತ್ ಸ್ಥಳದಿಂದಲೇ ಜಯಮಣಿ ಅವರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ ಜೈಶಂಕರ್, ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಮುನ್ನ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಭೀಕರವಾಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 19 ರಂದು ಪೊಲೀಸರು ಜಯಮಣಿಯವರ ಶವವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಇಡೀ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ತಲ್ಲಣಿಸಿತು.

ಇದೇ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 10 ರಂದು ನಮಕ್ಕಲ್‌ನಲ್ಲಿ 50 ವರ್ಷದ ಕೆ. ತಂಗಮ್ಮಾಳ್ ಪೊನ್ನಯ ಎಂಬುವವರನ್ನು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸರಣಿ ಕೊಲೆಗಳಿಂದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ಸೈಕೋ ಕಿಲ್ಲರ್ ಭಯ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ತೀವ್ರ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ ತಿರುಪ್ಪೂರು ಪೊಲೀಸರು , ಕೊನೆಗೆ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 19, 2009 ರಂದು ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆತನ ಮೇಲೆ ತಿರುಪ್ಪೂರು, ಸೇಲಂ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪುರಿಯಲ್ಲಿ 13 ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆ ಕ್ರೂರಿ, ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಮುನ್ನ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಅಪಾರ ಆನಂದ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ವಿಕೃತಿ ಮೆರೆದಿದ್ದನು.

​ಆದರೆ ಈ ನರಮೃಗದ ಕಥೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮಾರ್ಚ್ 17, 2011 ರಂದು ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಧರ್ಮಪುರಿಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗಿತ್ತು. ಮರುದಿನ ಮಾರ್ಚ್ 18 ರಂದು ಸಶಸ್ತ್ರ ಮೀಸಲು ಪೊಲೀಸ್ ಕಾನ್‌ಸ್ಟೆಬಲ್‌ಗಳಾದ ಎಂ. ಚಿನ್ನಸಾಮಿ ಮತ್ತು ರಾಜವೇಲು ಆತನನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಯಮತ್ತೂರು ಜೈಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ 9:30 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಸೇಲಂ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಭಾರಿ ಜನದಟ್ಟಣೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಇಡೀ ಬೆಂಗಾವಲು ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಚಳ್ಳೆಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿ ಜೈಶಂಕರ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು. ಆತನ ಈ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ತೀವ್ರ ಬೇಸತ್ತ ಹಾಗೂ ಇಲಾಖೆಯ ಶಿಸ್ತು ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದ ಪೇದೆ ಚಿನ್ನಸಾಮಿ ಅವರು ಮಾರ್ಚ್ 19 ರಂದು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಇಲಾಖೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ನೀಡಿತು. ಜೈಲಿನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆದ್ದಾರಿಗೆ ಬಂದ ಜೈಶಂಕರ್, ಲಾರಿ ಹತ್ತಿ ನೇರವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದೊಳಗೆ ಪರಾರಿಯಾದನು.

ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೇವಲ ಮುಂದಿನ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಅಲ್ಪ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಆತ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸರಣಿಯಾಗಿ ಆರು ಮುಗ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದನು. ಏಪ್ರಿಲ್ 2011 ರ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಆತನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಅನ್ನು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದಾಗ ಆತ ಫೋನ್ ಎಸೆದು ಮುಂಬೈ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದ್ದನು. ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಇಬ್ಬರು ಸಬ್-ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ 15 ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ವಿಶೇಷ ತನಿಖಾ ತಂಡ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

​ಮೇ 2011 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಜೈಶಂಕರ್‌ನ “ಹುಡುಕಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಪರಾಧಿಯ ಪೋಸ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನು” ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಮೇ 4, 2011 ರ ರಾತ್ರಿ ಜೈಶಂಕರ್ ಕದ್ದ ಮೋಟಾರ್ ಸೈಕಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಏಳಗಿ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಕೇಳಿದನು. ನಂತರ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಆ ಧೈರ್ಯವಂತ ಮಹಿಳೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಚೀರಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆಕೆಯ ಪತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಜೈಶಂಕರ್ ಓಡಿಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಬಿಡದ ಆಕೆಯ ಪತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆತನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು ಝಳಕಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಮೇ 5, 2011 ರಂದು ಆತನನ್ನು ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಪೊಲೀಸರ ವಶಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆತನ ಅಸಲಿ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಇತಿಹಾಸ ಕೇಳಿ ಕರುನಾಡ ಪೊಲೀಸರು ದೆವ್ವ ನೋಡಿದಂತೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದರು.

​ಬಂಧನದ ನಂತರ ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪರಪ್ಪನ ಅಗ್ರಹಾರ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದ ಅತಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆತನಿಗೆ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 27 ವರ್ಷಗಳ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಬೆಂಗಳೂರು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಜೈಶಂಕರ್ ಒಳಗೊಳಗೇ ಮತ್ತೊಂದು ಕರಾಳ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗಸ್ಟ್ 31, 2013 ರಂದು ಪೊಲೀಸರು ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಳಿಯ ತುಮಕೂರಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಮರಳಿ ತಂದಿದ್ದರು. ಜೈಲಿಗೆ ಮರಳಿದ ಆತ ತನಗೆ ತೀವ್ರ ಆತಂಕವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾಟಕವಾಡಿ ಜೈಲಿನ ಆವರಣದೊಳಗಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾದನು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಳಗಿನವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಕಲಿ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಜೈಶಂಕರ್, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1, 2013 ರಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಸರಿಯಾಗಿ 2:00 ಗಂಟೆಗೆ ಕಾವಲುಗಾರರ ದೈನಂದಿನ ಬದಲಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸೆಲ್‌ನಿಂದ ಹೊರಬಂದನು. ಆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ ಆತ ಜೈಲಿನ 20 ಅಡಿ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿ, ನಂತರ 15 ಅಡಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ನಡೆದು, ಕೊನೆಗೆ 30 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಭಾರಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿದನು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಆ ರಾತ್ರಿ ಜೈಲಿನ ವಿದ್ಯುತ್ ಬೇಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಬಿದಿರಿನ ಕಂಬ ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಹರಿತವಾದ ಗಾಜಿನ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯಲು ಬೆಡ್‌ಶೀಟ್ ಅನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದನು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ 30 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯುವಾಗ ಆತ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡನು. ಆತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಪೊಲೀಸ್ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದನೆಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಭೀಕರ ಭದ್ರತಾ ಲೋಪಕ್ಕಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ 11 ಜೈಲು ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.

​ಜೈಶಂಕರ್ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಳಿಗೆ “ತುರ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆ” ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆತನ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸುಳಿವು ನೀಡಿದವರಿಗೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 5,00,000 ರೂಪಾಯಿ ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಪೊಲೀಸರು ಜೈಶಂಕರ್‌ನ ವಿವಿಧ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ 1,00,000 ಪೋಸ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು 75,000 ಕರಪತ್ರಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮರಾಠಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಐದು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿ ನೆರೆರಾಜ್ಯಗಳಾದ್ಯಂತ ವಿತರಿಸಿದರು. 30 ಅಡಿ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಕಾಲಿನ ಮೂಳೆ ಪುಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಜೈಶಂಕರ್ ಗೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಪೊಲೀಸ್ ಮಾಹಿತಿದಾರನೊಬ್ಬ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ, ನಗರದಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೋಟಾರ್ ಬೈಕ್ ಕೊಡಿಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೂಡ್ಲು ಗೇಟ್ ಬಳಿಯ ಒಂದು ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಹಳೆಯ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕರುನಾಡ ಪೋಲೀಸರ ಧೀರ ತಂಡ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 6, 2013 ರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆತನನ್ನು ಮರಳಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿತು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 23 ರಂದು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆತನ ಮುರಿತದ ಕಾಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸರ್ಕಾರ 75,000 ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿತು.

​ಕಾಲಿನ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಾಲಿ ಕುರ್ಚಿಯ ಆಸರೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದ ಅತಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸೆಲ್ ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಆತನನ್ನು 24/7 ಸಿಸಿಟಿವಿ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆತನ ಸೆಲ್‌ನ ವಿಶೇಷ ಬೀಗವನ್ನು ಆತನ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಜೈಲಿನ ಕಠಿಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದ ಜೈಶಂಕರ್, ಫೆಬ್ರವರಿ 25, 2018 ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರು ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಆತನ ಈ ಯೋಜನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲಗೊಂಡ ಕಾರಣ ಜೈಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಆತನನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಇತರೆಲ್ಲಾ ಕೈದಿಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಅತಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ‘ಏಕಾಂತ ಬಂಧನ’ದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದರು. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ದಾರಿಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋದಾಗ ತೀವ್ರ ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಜೈಶಂಕರ್ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಕರಾಳ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಫೆಬ್ರವರಿ 26 ರಂದು ಜೈಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕ್ಷೌರಿಕನಿಂದ ಆತ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಒಂದು ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡ್ ಅನ್ನು ಪಡೆದು ತನ್ನ ಬಳಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ತರುವಾಯ, ಫೆಬ್ರವರಿ 27 ರ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ ಆ ಬ್ಲೇಡ್‌ನಿಂದ ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಗಂಟಲನ್ನು ತಾನೇ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಸರಿಯಾಗಿ 2:30 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಜೈಲು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುತ್ತುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಜೈಶಂಕರ್‌ನನ್ನು ಕಂಡು ಆತನಿಗೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಆತನನ್ನು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತಾದರೂ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಿಸದೆ ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 5:10 ಕ್ಕೆ ಆತ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ವೈದ್ಯರು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿದ್ದ ಆ ಕರಾಳ ಲೈಂಗಿಕ ಪರಭಕ್ಷಕನ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೀಗೆ ಜೈಲಿನ ಏಕಾಂತ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು.

​ಲೇಖಕರು: ಎಂ. ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸಾದ್ ಭಟ್ ಮದ್ದಡ್ಕ