ಅಪರಾಧ ಲೋಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಕೇವಲ ದರೋಡೆ ಅಥವಾ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅವು ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನೇ ಒಮ್ಮೆ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿ, ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರದ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ಅಂದರೆ ಇಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸಿದ ನಿಗೂಢ ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಅಪರಾಧ ಕೃತ್ಯವೆಂದರೆ ಅದು 1956 ರ ಜೂನ್ 5 ರ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗಾಂಧಿನಗರದ ರಂಗವಿಲಾಸ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬೇಲೂರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಕುಟುಂಬದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ.
ಯಾವುದೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳಿಲ್ಲದ ಅತ್ಯಂತ ಜಟಿಲವಾದ ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ಬೆರಳಚ್ಚು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬೇಧಿಸಿದ ಕರುನಾಡ ಪೊಲೀಸರ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ ಇಂದಿಗೂ ಇಲಾಖೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಸಾಮೂಹಿಕ ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತನಿಖೆಯ ರಕ್ತಚರಿತ್ರೆಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಭೀಕರ ಘಟನೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದ ಬೇಲೂರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರು ಅಂದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಪ್ರಭಾವಿ ಮತ್ತು ಭಾರಿ ಶ್ರೀಮಂತ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ವಕೀಲರಾಗಿದ್ದರು. ಸುದೀರ್ಘ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಕೀಲಿ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಕೀರ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಅವರು ವಯೋಸಹಜ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗಾಂಧಿನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆ ರಂಗವಿಲಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ ಇಡೀ ನಗರಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವರ ಮನೆಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಲವಾದ ಸುರಕ್ಷಿತ ತಿಜೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ನಗದು ಹಣ, ರಾಜಮನೆತನದ ಶೈಲಿಯ ಅಪರೂಪದ ವಜ್ರದ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಭಾರಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನ ದರೋಡೆಕೋರರ ಕಣ್ಣು ಅವರ ಬಂಗಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಘಟನೆ ನಡೆಯುವ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಮುನ್ನವಷ್ಟೇ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಿದ್ದು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಚಲನವಲನಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ್ದವು.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1956 ರ ಜೂನ್ 5 ರ ಆ ರಾತ್ರಿ ರಂಗವಿಲಾಸ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ಜನ ವಾಸವಿದ್ದರು. ವೃದ್ಧ ವಕೀಲ ಬೇಲೂರು ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್, ಅವರ ಎರಡನೇ ಪತ್ನಿ ವೆಂಗಡಮ್ಮ, ವೆಂಗಡಮ್ಮ ಅವರ ತಾಯಿ ಅಂದರೆ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ಅತ್ತೆ ಸಿಂಗಮ್ಮ, ಅವರ ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಸಿನ ಅವಳಿ ಪುತ್ರರಾದ ಲವ ಮತ್ತು ಕುಶ ಹಾಗೂ ಅವರ ಮೂವರು ಪುತ್ರಿಯರಾದ ರಂಗಲಕ್ಷ್ಮಿ, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದರು. ಇವರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ವರಾಂಡಾದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕ ಹಾಗೂ ಕಾವಲುಗಾರನಾಗಿದ್ದ ರಾಮಲಿಂಗಂ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಇವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದ ಮುತ್ತಣ್ಣ ಅವರು ತೀವ್ರ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಬಂಗಲೆಯ ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಆವರಣದ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಭವ್ಯ ಬಂಗಲೆಗೆ ಅಪರಿಚಿತರು ಯಾರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ನುಗ್ಗದಂತೆ ಕಾಯಲು ಒಂದು ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಕಾವಲು ನಾಯಿಯನ್ನು ಸಾಕಲಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಅದೇ ನಗರದ ಕತ್ತಲಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರವಾದ ಸಂಚೊಂದು ರೂಪಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಪರಾಧ ಲೋಕದ ಕ್ರೂರಿಗಳಾದ ಗೋವಿಂದ ರೆಡ್ಡಿ, ಕೃಷ್ಣಾ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಮೂವರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಹಾಗೂ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿದ್ದರು. ನಿವೃತ್ತ ವಕೀಲರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದ ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಹಾಗೂ ನಗದು ಸಂಗ್ರಹವಿದೆ ಎಂಬ ನಿಖರವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಈ ಮೂವರಿಗೂ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದೋಚಿ ಕುಬೇರರಾಗಬೇಕೆಂಬ ದುರಾಶೆಯಿಂದ ಇವರು ರಂಗವಿಲಾಸ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ದರೋಡೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಅಡ್ಡಬರುವವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಗಿಸಲು ಭೀಕರವಾದ ರೇಖಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಕೃತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಗರದ ಹಳೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳಾದ ಹರಿತವಾದ ಕೊಡಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರಿ ತೂಕದ ಕಬ್ಬಿಣದ ದಪ್ಪ ಸಲಾಕೆಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಖರೀದಿಸಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಜೂನ್ 5 ರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರವು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದಾಗ ಈ ಮೂವರು ಸಶಸ್ತ್ರ ದರೋಡೆಕೋರರು ರಂಗವಿಲಾಸ ಬಂಗಲೆಯ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಒಳಗೆ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ನುಗ್ಗಿದರು. ಅವರ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾವಲು ನಾಯಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ವಿಷದ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಶ್ಯಬ್ದಗೊಳಿಸಿ ಕೊಂದರು. ತದನಂತರ ಬಂಗಲೆಯ ಮುಂಭಾಗದ ವರಾಂಡಾದಲ್ಲಿ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾವಲುಗಾರ ರಾಮಲಿಂಗಂನ ಬಳಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಆತ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಕೂಗಾಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಭಾರಿ ತೂಕದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯಿಂದ ಆತನ ತಲೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಕೊಂದರು. ಮೊದಲ ಇಬ್ಬರು ಕಾವಲುಗಾರರ ಕಥೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ದರೋಡೆಕೋರರು ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಬಂಗಲೆಯ ಮುಖ್ಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ನರಹಂತಕರ ಕ್ರೌರ್ಯ ಮಿತಿಮೀರಿತು. ಲಿವಿಂಗ್ ರೂಮ್ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ವೆಂಗಡಮ್ಮ, ವೃದ್ಧೆ ಸಿಂಗಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಮುಗ್ಧ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಾದ ಲವ ಮತ್ತು ಕುಶರ ಮೇಲೆ ಕೊಡಲಿಗಳಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಅಮಾಯಕರು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ಈ ಕ್ರೂರಿಗಳು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದ್ದ ವೃದ್ಧ ವಕೀಲ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗಳು ರಂಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವರ ಕೋಣೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದರು. ಕಾಲಿನ ಮೂಳೆ ಮುರಿದು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗಳ ತಲೆ ಹಾಗೂ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ರಾಡ್ಗಳಿಂದ ಭೀಕರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ತಳ್ಳಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ದರೋಡೆಕೋರರು ಇಬ್ಬರೂ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು.
ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಅಮಾನವೀಯವಾಗಿ ಸದೆಬಡಿದ ನಂತರ ಹಂತಕರು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಲವಾದ ಸುರಕ್ಷಿತ ತಿಜೋರಿಗಳನ್ನು ಸಲಾಕೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಒಡೆದು ಹಾಕಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿದ್ದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ನಗದನ್ನು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಕಗ್ಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದರು. ಆದರೆ ವಿಧಿಯ ಆಟ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಬಂಗಲೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲೆಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರ ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ಪುತ್ರಿಯರಾದ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ಒಳಗಿನಿಂದ ಲಾಕ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಹಂತಕರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಅವರು ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದರು. ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಸೂರ್ಯ ಮೂಡಿದಾಗ ಎದ್ದು ಬಂದ ರತ್ನ ಮತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನ ಅವರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದು ಇಡೀ ದೇಶವೇ ನಡುಗುವಂತಹ ದೃಶ್ಯ. ಇಡೀ ಬಂಗಲೆಯ ಮಹಡಿ, ಗೋಡೆಗಳು ರಕ್ತದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ತಮ್ಮ ತಾಯಿ, ಸಹೋದರರು ಹೆಣವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಮುಗ್ಧ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಚೀರಿದರು. ರತ್ನ ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊರಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು.
ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದ ಪೊಲೀಸರು ತಕ್ಷಣವೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಕೀಲ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಮತ್ತು ಮಗಳು ರಂಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದರಾದರೂ, ವೃದ್ಧ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಅವರು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಫಲಿಸದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಮಗಳು ರಂಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಬದುಕುಳಿದರಾದರೂ ಘಟನೆಯ ತೀವ್ರ ಆಘಾತದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಹಂತಕರ ಮುಖ ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೇರ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ತನಿಖೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಅಂದಿನ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ದಕ್ಷ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತಂಡ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂಚಿಂಚು ಜಾಗವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಅವರಿಗೆ ತಿಜೋರಿಯ ಬಳಿ ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಬೆರಳಚ್ಚುಗಳು ಲಭ್ಯವಾದವು.
ತನಿಖೆಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದ ಪೊಲೀಸರು ಹಳೆ ಕರಡು ಇತಿಹಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅಪರಾಧಿಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಜಾಲಾಡತೊಡಗಿದರು. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ನಗರದ ಕೃಷ್ಣಾ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಆತನ ಗ್ಯಾಂಗ್ ಬಳಿ ದಿಢೀರನೆ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ನಗದು ಹಣ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವರು ವಿಲಾಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾದ ಪೊಲೀಸರು ಗೋವಿಂದ ರೆಡ್ಡಿ, ಕೃಷ್ಣಾ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ವಶಕ್ಕೆ ಪಡೆದು ಅವರ ಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ದಾಳಿಯ ವೇಳೆ ಅವರ ಮನೆಯ ರಹಸ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ರಂಗವಿಲಾಸ ಬಂಗಲೆಯಿಂದ ಕಳುವಾಗಿದ್ದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರಾಜಮನೆತನದ ವಿನ್ಯಾಸದ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಕೊಡಲಿ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಗಳನ್ನು ತನಿಖಾ ತಂಡ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಪೊಲೀಸರು ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಆ ಮಾರಕಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಆರೋಪಿಗಳೇ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಈ ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆಯು ಅಂದಿನ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶಿಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಆರೋಪಿಗಳ ಪರ ವಕೀಲರು ಕಾನೂನಿನ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದರು. ಆದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಸರಪಳಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾಗಿತ್ತು. ಕಳುವಾದ ವಸ್ತುಗಳ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯದ ಆಯುಧಗಳ ಖರೀದಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆರೋಪಿಗಳೇ ಈ ಘೋರ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸಾರುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲ ವಾದ ಪ್ರತಿವಾದಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮೂವರಿಗೂ ಮರಣದಂಡನೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ಮೈಸೂರು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತು.
ಆರೋಪಿಗಳು ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನ್ಯಾಯಾಲಯವಾದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದರು. 1958 ರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯಿತು. ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳು ಮುದ್ರೆ ಅಂದರೆ ಬೆರಳಚ್ಚು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾನೂನು ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಗೊಂದಲಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತು. ಒಂದು ವೇಳೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬೆರಳಚ್ಚು ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಪೊಲೀಸರು ಒದಗಿಸಿರುವ ಇತರ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯು ಆರೋಪಿಗಳ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೂವರ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಖಾಯಂಗೊಳಿಸಿತು. ತದನಂತರ ಅಪರಾಧಿಗಳಾದ ಕೃಷ್ಣಾ ರೆಡ್ಡಿ, ಮುನಿಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ ರೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಂದಿನ ಹಳೇ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ (ಇಂದಿನ ಫ್ರೀಡಂ ಪಾರ್ಕ್ ಇರುವ ಜಾಗ) ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಸಾಮೂಹಿಕ ಮರಣದಂಡನೆಯಾಗಿದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡುಗಿಸಿದ್ದ ಈ ಕರಾಳ ಘಟನೆ ನಡೆದು ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ‘ರಂಗವಿಲಾಸ’ ಬಂಗಲೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ (ಇಂದಿನ ಕೆನರಾ ಬ್ಯಾಂಕ್) ಕಚೇರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಭೀಕರ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡದ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ದರೋಡೆಯ ಶೈಲಿಯು ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಉಗಮಿಸಿದ ಕುಖ್ಯಾತ ದಂಡುಪಾಳ್ಯ ಗ್ಯಾಂಗ್ನ ಅಪರಾಧ ಶೈಲಿಗೆ ಒಂದು ಕರಾಳ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳೂ ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿವೆ. ಕರುನಾಡ ಖಾಕಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತನಿಖಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಬದ್ಧತೆಗೆ ಈ ಪ್ರಕರಣ ಇಂದಿಗೂ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.
ಲೇಖಕರು: ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಸಾದ್ ಭಟ್
