ನಾವು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಸಾಲು ಸಾಲು ಮರಗಳು. ಗಾಳಿ ಬಂದಾಗ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತಾ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತಾ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಇವುಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹೊರಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವಿಲ್ಲ, ಇವು ಕೇವಲ ಮೂಕ ಜೀವಿಗಳು ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಸ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ರಹಸ್ಯವೊಂದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ತಂದಿಟ್ಟಿದೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಪರಸ್ಪರ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು ಇತ್ತೀಚಿನ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ, ನಾವಿಂದು ಕರೆಯುವ ವರ್ಲ್ಡ್ ವೈಡ್ ವೆಬ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ, ಪ್ರಕೃತಿಯು ಕೋಟ್ಯಂತರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅದೃಶ್ಯ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಜಾಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ! ವಿಜ್ಞಾನ ಲೋಕ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ‘ವುಡ್ ವೈಡ್ ವೆಬ್’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಮರಗಳು ಕೇವಲ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವು ನೆಲದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಿಗಿಯಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತಲೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಕಷ್ಟಸುಖಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯ ಇಡೀ ಮಾನವನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ.
ಈ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಮಣ್ಣಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಮರದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅವು ಭೂಮಿಯ ಒಳಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಬೇರುಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮರಗಳಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯು ‘ಮೈಕೋರೈಜಲ್ ಫಂಗಸ್’ ಅಥವಾ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡುವ ಅಣಬೆ ಜಾತಿಯ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕಾಡಿನ ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಬಾ ಈ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಬಿಳಿ ದಾರಗಳಂತಹ ಜಾಲ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ದಾರಗಳು ಕಾಡಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮರದ ಬೇರುಗಳನ್ನೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬೆಸೆದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಮರದ ಬೇರಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮೈಲಿಗಟ್ಟಲೆ ದೂರವಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮರದ ಬೇರಿನವರೆಗೆ ಈ ಶಿಲೀಂಧ್ರದ ಜಾಲ ಹರಡಿರುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಕಾಡನ್ನು ಒಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಎಂದು ಕೊಂಡರೆ, ಈ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳೇ ನಮ್ಮ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕೇಬಲ್ಗಳಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಈ ಅದೃಶ್ಯ ತಂತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಾಸಾಯನಿಕ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತವೆ.
ಈ ವುಡ್ ವೈಡ್ ವೆಬ್ ಜಾಲದ ಮೂಲಕ ಮರಗಳು ಕೇವಲ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಸಹಾಯ ಹಸ್ತವನ್ನು ಚಾಚುತ್ತವೆ. ಮರಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸಲು ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು ಬೇಕು, ಆದರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಫಾಸ್ಫರಸ್ ಮತ್ತು ನೈಟ್ರೋಜನ್ ನಂತಹ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳ ಸಹಾಯ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಮರಗಳು ತಾವು ತಯಾರಿಸಿದ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್ ಆಹಾರವನ್ನು ಈ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಶಿಲೀಂಧ್ರಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ನಿಯಮ. ಆದರೆ ಇದರ ನಿಜವಾದ ಪವಾಡ ಇರುವುದು ಮರಗಳು ತಮ್ಮ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡುವ ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಅದು ಒಣಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಮರವು ಈ ಜಾಲದ ಮೂಲಕ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಕೊನೆಯ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಸಣ್ಣ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ತಾನು ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರೆದಿಡುವ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮರಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆ!
ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ಹಸಿರು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕಾಡಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಪಡೆಯಂತೆಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಾಡಿನ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಮರಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೀಟಗಳು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ಅದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ, ಆ ಮರ ತಕ್ಷಣವೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಬೇರುಗಳ ಮೂಲಕ ನೆಲದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಶಿಲೀಂಧ್ರದ ಜಾಲಕ್ಕೆ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂದೇಶ ಇಡೀ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಸಂದೇಶ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ, ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಮರಗಳು ಆ ಕೀಟಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಹಿ ಅಥವಾ ವಿಷಕಾರಿ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಕೀಟಗಳು ಹಾರಿ ಬಂದು ಪಕ್ಕದ ಮರದ ಎಲೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿದ ತಕ್ಷಣ ಕಹಿ ಅನುಭವವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಮರ ತನಗೆ ತೊಂದರೆಯಾದಾಗ ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿರದೆ, ಇಡೀ ತನ್ನ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಮೂಲಕ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸೈರನ್ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಕಂಡುಬಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ‘ತಾಯಿ ಮರಗಳ’ ಕಥೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಳೆಯ ಮರಗಳನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮದರ್ ಟ್ರೀಸ್ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಮರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ತಾಯಿ ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳು ಇಡೀ ಕಾಡಿನ ನೂರಾರು ಸಣ್ಣ ಗಿಡಗಳ ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕಾಡಿನ ದಟ್ಟವಾದ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಳಗಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳು ಆಹಾರ ತಯಾರಿಸಲಾರದೆ ಸಾಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಈ ತಾಯಿ ಮರಗಳು ತಮಗೆ ಸಿಗುವ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ನೆಲದ ಅಡಿಯ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕೇಬಲ್ ಮೂಲಕ ಆ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಉಣಿಸುತ್ತವೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯವಾಗಿದೆ.
ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವಾಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ಇಡೀ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಶನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ. ನಾವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದಾಗ, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ನೂರಾರು ಸಣ್ಣ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ಹಾಗೂ ಇಡೀ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಅನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯು ನಮ್ಮ ಊಹೆಗೂ ನಿಲುಕದಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ನಾವು ಮರಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಮರಗಳಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ಅದ್ಭುತ ಜಾಲವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಸಲಿ ಮುಖ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬಾರಿ ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿರುವ ಮರಗಳ ಮೌನವನ್ನು ಕೇವಲ ಮೌನ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಕೆಳಗಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸೈಲೆಂಟ್ ಆಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಲೇಖಕರು: ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಸಾದ್ ಭಟ್ ಮದ್ದಡ್ಕ
