ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮೌನ: ನಟ ಕಿಶೋರ್ ಎತ್ತಿದ ಕಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು!



ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆಗಳಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ‘ನೀಟ್’ (NEET) ಪರೀಕ್ಷಾ ಅಕ್ರಮಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ನ್ಯಾಯ ಕೋರಿ, ಪರಿಸರ ಹೋರಾಟಗಾರ ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರು ದೆಹಲಿಯ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವು ಇಂದು ಹದಿನೈದನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ವಾಂಗ್ಚುಕ್, ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟು ಜೀವನ್ಮರಣದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆಯೂ ಆಳುವ ವರ್ಗವು ತಾಳಿರುವ ಈ ಅಮಾನವೀಯ ಮೌನವು ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಟ ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ಮೂಲಕ ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನಮ್ಮ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವಂತಿವೆ.
ದೆಹಲಿಯ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಉಪವಾಸ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಂಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ನೈತಿಕ ಯುದ್ಧ. ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಅನ್ನಾಹಾರ ತ್ಯಜಿಸಿರುವ ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರ ದೇಹ ಸೊರಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಕುಗ್ಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಠವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜಾಗೃತ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜವು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಮೌನವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೇ ದಂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಧಃಪತನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
‘ನೀಟ್’ ಪರೀಕ್ಷಾ ಅಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆ ವರ್ಣನಾತೀತ. ಈ ಅಕ್ರಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ‘ಕಾಕ್ರೋಚ್ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ’ದ (CJP) ಬ್ಯಾನರ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಆಯೋಜಿತವಾಗಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ 21 ಮಕ್ಕಳ ಸಾವು ಕೂಡ ಈ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಕದಲಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕಿಶೋರ್ ಅವರ ಆಕ್ರೋಶದ ಮೂಲ.
“ಅವರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಳಜಿ ಇದೆಯೇ? 21 ಮಕ್ಕಳ ಸಾವು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರದಿದ್ದಾಗ, ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಇತರರಿಗೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ? ಇಲ್ಲ!!!”
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಶೋರ್ ಅತ್ಯಂತ ಕಟುವಾದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು “ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಮೂರ್ಖ” ಮತ್ತು “ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಇರುವ ಮಂತ್ರಿಗಳು” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವದ ಸಂವೇದನಾಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಜನರ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದ, ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಈ ಮಂತ್ರಿಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಡಂಬನೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರು ಜನರ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಈ ಉದಾಸೀನತೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಪಾಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ.
ಸೋನಮ್ ವಾಂಗ್ಚುಕ್ ಅವರು ನಮಗಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಸೆಣಸಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಿಶೋರ್ ಅವರು ಎತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಟೀಕೆಗಳಲ್ಲ; ಅವು ನಮ್ಮ ನೈತಿಕ ಪತನಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಪೊರೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ, ಸಮಾಜದ ಅನ್ಯಾಯಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸದಂತಾಗಿವೆ.
ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಇರುವ ನಮ್ಮ ಈ ಮೌನ, ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದೆ? ಶೋಷಿತರ ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಾರರ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತದ ಸಮಾಜವು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಈಗಲಾದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ‘ದಿವ್ಯ ಮರೆವಿನಿಂದ’ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.



