ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬರಗಾಲದ ಭೀತಿ..!

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳೆಂದರೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಅಬ್ಬರಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಬಯಲುಸೀಮೆಯ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳು ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಈ ಬಾರಿ ರಾಜ್ಯದ ಆಕಾಶ ಬಣಗುಡುತ್ತಿದೆ; ಮುಂಗಾರು ಮೌನವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಮಳೆಗಾಲ ಆಶಾದಾಯಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕಟು ಸತ್ಯ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬರಗಾಲದ ಕರಾಳ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಆತಂಕಗೊಂಡಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರಿಗೆ ತುರ್ತು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕೇಂದ್ರದ ಅಧ್ಯಯನ ತಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಕೋರಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಈ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕುರಿತು ನಾವು ಅರಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಐದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ರಾಜ್ಯದ ಮಳೆ ಪ್ರಮಾಣದ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮುರಿಯುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜುಲೈ 11ರ ವರೆಗಿನ ವರದಿಯಂತೆ, ರಾಜ್ಯವು ಪಡೆಯಬೇಕಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಳೆ 292 ಮಿಮೀ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಕೇವಲ 203 ಮಿಮೀ ಮಾತ್ರ. ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಮಳೆ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿ-ಅಂಶವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ‘ಎಲ್ ನಿನೋ’ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯವು ಎದುರಿಸಲಿರುವ ತೀವ್ರ ಜಲ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಮಳೆಯ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾದ ಖಾರಿಫ್ ಬಿತ್ತನೆ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರೆ ಎಳೆದಿದೆ. ಬಿತ್ತನೆ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ಕೃಷಿ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಅಪಾಯದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ:

• ಒಟ್ಟು ಬಿತ್ತನೆ ಗುರಿ: 84.10 ಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್

• ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಧನೆ: 28.36 ಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ (ಕೇವಲ ಶೇ. 34ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆಯಾಗಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ)

ಈ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಒಂದು ಸಮಾಜೋ-ಆರ್ಥಿಕ ಆಘಾತದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಕರ್ನಾಟಕವು ದೇಶದಲ್ಲೇ ತೊಗರಿ ಬೇಳೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ವಿಫಲವಾದರೆ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೇರಲಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ರೈತನ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಣದುಬ್ಬರದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ದುಬಾರಿಗೊಳಿಸಲಿದೆ.

ರಾಜ್ಯದ ಜೀವನಾಡಿಗಳಾದ ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಕರುಣಾಜನಕವಾಗಿದೆ. 14 ಪ್ರಮುಖ ಜಲಾಶಯಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ 895.65 ಟಿಎಂಸಿ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಸದ್ಯ ಲಭ್ಯವಿರುವುದು ಕೇವಲ 303 ಟಿಎಂಸಿ (ಶೇ. 34) ಮಾತ್ರ. ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ. 34ರಷ್ಟು ನೀರು ಇರುವುದು ಎಂದರೆ, ರೈತರಿಗೆ ‘ರಕ್ಷಿತ ನೀರಾವರಿ’ ಒದಗಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವು ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದೆ:

“ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರನ್ನು ಕೇವಲ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಲು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ.”

ಈ ನಿರ್ಧಾರವು ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಎದುರಿಸಲಿರುವ ನೀರಿನ ಅಭಾವದ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರದೇಶಗಳೂ ಈ ಬಾರಿ ಒಣಗುತ್ತಿರುವುದು ಆತಂಕದ ವಿಷಯ. ಮಳೆ ಕೊರತೆಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳು ಹೀಗಿವೆ:

• ಮಲೆನಾಡು (ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳು): ಶೇ. 34ರಷ್ಟು ಕೊರತೆ

• ಕರಾವಳಿ ಭಾಗ: ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಕೊರತೆ

• ಉತ್ತರ ಒಳನಾಡು: ಶೇ. 24ರಷ್ಟು ಕೊರತೆ

• ದಕ್ಷಿಣ ಒಳನಾಡು: ಶೇ. 18ರಷ್ಟು ಕೊರತೆ

ರಾಜ್ಯದ 240 ತಾಲೂಕುಗಳ ಪೈಕಿ 141 ತಾಲೂಕುಗಳು (ಅಂದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಸುಮಾರು ಶೇ. 60ರಷ್ಟು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಘಟಕಗಳು) ಈಗಾಗಲೇ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಳೆ ಕೊರತೆಯ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸಂಕಷ್ಟ.

ಜೂನ್ 5ಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮುಂಗಾರು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಲು ಬರೋಬ್ಬರಿ 17 ದಿನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ಸುದೀರ್ಘ ವಿಳಂಬ ಮತ್ತು ಮಳೆಯ ಅಭಾವದಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಜಿಲ್ಲಾವಾರು ಕೃಷಿ ತುರ್ತು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ರೈತರ ಆರ್ಥಿಕ ನಷ್ಟವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ತಂಡವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸರ್ಕಾರದ ಕಳಕಳಿಯಾಗಿದೆ.

ರಾಜ್ಯವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಕೇವಲ ನಿಸರ್ಗದ ವಿರೋಧಾಭಾಸವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲದೆ ರೈತ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಬಿಸಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಗರವಾಸಿಗಳಿಗೆ ತಟ್ಟಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಿತವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಮತ್ತು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸನ್ನದ್ಧರಾಗುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಲಿ.

ಬರಗಾಲವು ಕೇವಲ ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಅಥವಾ ಆಹಾರದ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಗರವಾಸಿಗೂ ತಟ್ಟುವ ಬಿಸಿಯೇ? ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿದೆ.